-peki biz dünyanın üstünden nasıl uzaya düşmüyoruz?
-allah yerçekimi diye bir sistem kurmuş dünya ya(mesela diye başlayan cümleyle bir çok örnek verilir ama nafiledir O yine sadece anlamak istediğini anlar, dünyaada da uzaydaki gibi havada kalmayı düşler.)
z<
ONLARIN dünyası bizimkinden zengin şüphesiz,düşler diyarına yoculuk yaparlar her gün.imrenmemek mümkünmü?
gerçek dünya ile daha tanışmadan ,henüz "hayat =imtihan "olduğunu öğrenmeden,gezssinler peter pan ın düşler ülkesinde .bırakalım hiç büyümeyeceklerini sansınlar biraz. bırakalım hayallerindeki kötüler sadece masallardaki kötüler olsun,cadılar,ejderhalar,devler...
büyüyünce öğrenecekler hayatın düşler ülkesinde ki gibi olmadığını. ama masallar da hep iyiler kazanır ,kötüler kaybeder. görecekler ki bu dünyada da böyle. gerçek dünya da da hep iyilerin kazandığını ,kötülerin nasıl kaybettiğini görecekler.bazen iyilerin kazancının ahirete ertelendiğini ama bunun çok daha büyük bir kazanç olduğunu görecekler.
peter panla gezssinler düşler ülkesinde onlar uyurken
sakin bir evden sonra ,her an gürültülü bu eve gelmek eminim kabus gibi bir şeydir.bu karşılama korkuttu galiba zavallıcık uzun zaman sehpanın altından çıkmadı
tek endişem tüy dökmez diyerek bize gönderilen kediciğin tüy döküyor olması,
inşaallah bu güzel kedicik hayatlarına dahada bir güzellik katar ,umarım gelecekte bu günleri tatlı tatlı yadederler.bakalım kedicik bu ortama dayanabilirse kalır...
ne kadar çok zaman geçirmişlerdi birlikte,babası heryere onunla götürürdü...ne zaman o arabaya binseler ilk cümle
-baba nereye gidiyoruz?
-cennete kızım ,derdi babası
-olmaz ben burçine gitmek istiyorum...
bir başkadır çocuğun dünyasında ,uzun zaman birlikte olduğu eşyaların yeri,adeta ailenin bir ferdi gibidir.sevgili ayısı,evleri,oturma odasındaki eski kanepe,belki annesi için önemsiz olan minik biblo ve heyecanla hazırlanıp binip,hızla kapısını çarptığı o küçük otomobilleri...
vedalaşırken tıpkı bir canlıyla vedalaşır gibiydi.hurdalığa park etti babası onu ve bindiler yeni arabalarına.küçük kız yeni arabalarının arka camina yaslandı ve küçük krem arabalarından özür diler gibi uzun uzun baktı taaki gözden kayboluncaya dek.sanki ağlıyordu eski model opel."bize nekadar kırıldı kimbilir "dedi içinden"ağlarmı arabalar sevdiklerinden ayrılınca onu artık istemediğimizi düşünüp üzülürmü"çünkü o çok üzülmüştü...
biz yetişkinler bir eşyanın hayatımızdaki tek yerinin bize hizmet olduğunu biliriz ama yinede bazı eşyaların hatıraları vardır ve onu kıymetli olan anısından dolayı değerli tutarız.
ya çocuklar biz bile eşyaya bakış açımızdaki bazı zaaflaımızdan kurtulamazken,onların canlı gibi görmesini olgunlukla karşılamalıyız .
anne onu sonra katlasan,çamaşırı sonra assan olmazmı
anne bu gün yemek yapma,ne olur azıcık bizimle oyna
anne işin bitince bana masal okurmusun
anne evi sonra süpürsen,tamam anneciğim az kaldı,az kaldı birazdan geliyorum ,şu işide hallediyim ,bitti bitiyor bittttiiiii, ben geldiiiim?
GELDİN AMA GEÇ KALDIN ANNESİ ...ÇÜNKÜ HEPSİ BÜYÜDÜ.ARTIK SENİN MASALLARINA İHTİYAÇLARI YOK...ARTIK ONLARLA SAKLAMBAÇ OYNAYAMASSIN ,EVCİLİK GEÇMİŞTE KALDI...BİTMEYEN DÜNYA İŞLERİNİN PEŞİNDE KOŞARKEN ONLARIN EN GÜZEL ÇAĞINI ÇOCUKLUĞUNU KAÇIRDIN...
ama sadece onlar mahrum kalmadı oyun zevkinden sende mahrum kaldın onların eğlenceli oyunlarından ve onları daha iyi tanıma şansından.
çocukla anne ilişkisinde çok önemli bir alandır oyun.sadece çocuğun ruhsal gelişimine katkıda bulunmakla kalmaz çağın ahtapotu stresten ve depresyondanda anneyi korur (allahın izniyle).onlar büyürken çok şeye yetişmeliyiz biliyorum ,ama öyle hızlı büyüyorlarki galiba önce onların bu hızına yetişmeliyiz....
merhaba ben geldim, senin yerini almaya,artık annen ve baban hep beni sevecek.bana yeni ciciler alacaklar seni anaokuluna yada kreşe aaa belkide sokağa atacaklar.artık oyuncakların benim olacak,bak gördünmü yatağınıda bana verdiler.sen pe çocuksun,o yüzden beni getirdiler dünyaya.bak annen sana nasılda kızdı beni almak isteyince ,parmağını ağzıma değdirince nasılda panik oldu.aa papucun nerde damamı atmışlar yazıık,ha ha ha,agucuk...
evet artık annem hep onunla ilgileniyo,yatağımıda ona verdiler ben büyümüşümde hıh,hani beni çok seviyorlardı bana niye artık çok kızıyorlar bağırıyorlar,hep kucağında hep kucağında.baak şimdide bezini değiştiriyor,kaka yapmış ama onu yinede seviyor acaba bendemi yapsam kakamı üzerime,belki yeniden bebek oldum diye beni sever .belki sütünden banada verir ,bende çok çok kucağında kalır,hep annemin gözlerine bakarım.yine eskisi gibi bağrında uyutur beni.nereden çıktı bu ana okulu,beni artık istemiyorlarmı.hem ben bebeğin bezini değiştirmek istiyorum annem olmaz diyor ,mamasını veriyim diyom ay o daha bebek diyor,nefes borusuna kaçarmış,bari kucağıma alıyım yoo düşermiş,ama ben çook şıkıldım artık benimle oyun oynamıyorlar,annem hep yorgun,geceleri uyumuyor.babamda hep yorgun,çünkü bebek gelmiş daha çok para kazanmalıymış.kaka bebek sen gelmeden önce biz çok mutluyduk,onu istemiyorum.....
z<
GÖSTERDİ KEDİCİĞE YA NEYSE)
ONLARuyurken
ONLARuyurken
